WO III

Enkele verhaaltjes van de afgelopen paar dagen:

Donderdag

Ik ging even langs bij Thom en Jay omdat er niet echt veel te doen was, eindelijk eens een weekje examenvrij. We besloten dan maar een paar flesjes bier te openen en al snel werd het een dozijn. We speelden een Hollandse variant van hartenjagen met 70s rock muziek op de achtergrond. Hierna hadden we wel zin in een hapje eten en gingen naar de Subway downtown. Nadat we een halfuur gewacht hadden voor een simpel broodje besloten we voor de fun Sundance eens uit te checken. Sundance is de bar waar je op donderdag 5$ voor 3 flesjes bier betaalt en dat konden we moeilijk laten schieten. Even nadat Thom en Jay bijna aan het vechten waren met een te energiek dansende homo zag ik iets liggen op de grond. Ik vond er een Iphone die als bij wonder nog niet vermorzeld was door die “he thinks he can dance”-homo. Ik liet hem zien aan Thom en die graaide hem meteen mee, Hollander weet je. De volgende dag hoorde ik van Thom dat een meisje de Iphone was komen ophalen bij zijn thuis en wou hem zelfs 100$ geven. Thom, womanizer als hij is, vond haar gsm-nummer voldoende. (Onthou dit 😉 )

Vrijdag

Vrijdagavond hielden we een fifa-toernooitje samen met JJ, Joel, Thom en Jay.
Ik was vastberaden om van iedereen te winnen en bijgevolg ook de finale uitslag op mijn palmares te schrijven. Ik liet dit ook héél duidelijk merken en mijn arrogantie werd bestraft met vijandigheid tegenover mij zodanig dat iedereen tegen mij supporterde, maakte niet uit wie er won, zolang ik maar verloor. Mijn eerste wedstrijd tegen JJ won ik met 1-0 nadat ik de hele wedstrijd veruit de betere was. Ook de volgende wedstrijd tegen Joel won ik met sprekend gemak. De anderen verdeelden ondertussen wat puntjes onder elkaar op JJ na die buiten mij ook iedereen versloeg. Toen kwam ik tegen Thom uit, de minst ervaren fifa-speler uit het gezelschap. Ik scoorde vrij snel de openingsgoal met een prachtig plaatsballetje van Robben. Totdat die verrekte Thom in de laatste 5 minuten van de wedstrijd gelijk maakte, eerste punten verloren! Daar ging mijn clean sheet! Ok, goed, ik stond nog altijd op de leidersplaats in de tussenstand. Uiteindelijk kwam het aan op de laatste wedstrijd. JJ had na 4 wedstrijden 9 punten en ik had er 7 na 3 wedstrijden. Met andere woorden: ik moest winnen van Jay. Wederom scoorde ik de openingsgoal en verdubbelde de stand vrij snel daarna. Jay scoorde terug en het lukte hem om ook nog gelijk te maken in de tweede helft. 2-2. Mijn pet vloog door de kamer. Ik kreeg een terechte strafschop en zette die genadeloos om. 3-2. Even later, 4-2. 84e minuut: 4-3. Mijn stressniveau klom tot ongeziene hoogten (Kobe, als ge dit leest, ge weet hoe het er dan aan toe gaat.) 90e minuut, Jay scoort, 4-4, einde wedstrijd. Mijn trui vloog door de kamer, mijn hand plofte op de stoel.

Zaterdag

Off-campus-housing organiseerde een paintball activiteit. Uiteraard was de BeNe-formatie present. We kwamen te vroeg aan op de afgesproken plaats en hielpen een oude man met zijn boodschappen wat ons een karmaboost bezorgde. Eenmaal in de bus analyseerden we onze tegenstand. Een hoop andersgepigmenteerde medemensen, een hoop Chinezen en drie duitsers. Die drie duitsers kunnen we makkelijk aan, zie 1918 en 1945. Die andersgepigmenteerden die ik vanaf nu AG’s ga noemen, kunnen hoogstwaarschijnlijk wel met een geweer overweg. En die Chinezen, die snappen het allemaal niet zo best. We speelden 4 spelletjes waarbij we elke keer maar 50 balletjes kregen. Spel 1 en 2 hadden niet zoveel om het lijf buiten dat die Chinezen niks van paintball begrepen en continu hun beschermend masker afnamen. Nu ja, als ik een Chinees was zou ik ook wel alle mogelijkheden benutten om een ander kleurtje te krijgen. Het derde spel dan, game time! Ik ging samen met Thom langs de zijkant van het veld en knalde 3 Chinezen en een Duitser neer. Katsjing! Ik raakte nog een andere speler die te laf was om uit het spel te gaan dus probeerde hem de volle lading te geven en werd daardoor zelf geraakt. Het was waarschijnlijk een AG. Toen ik uit het spel was schoot die Duitser nog een keer op mij. Zo kunnen ze het wel natuurlijk, ik riep nog even “Stupid German” en schuilde in een huisje. In het laatste spel liet ik samen met Thom geweldig teamwork zien dat totaal niets opleverde, buiten een natte broek vanwege het sluipen in een moeras. Ja, we voelden ons echte mannen.

Nog een klein leuk weetje van zaterdag avond: Thom had afgesproken met het Iphone-meisje, waarvan hij niet goed wist hoe ze er uit zag. Ze had namelijk een mega-zonnebril op toen ze de Iphone terug kwam ophalen. Hij ontmoette haar en ik ging de quality-check doen. De quality-check is iets dat we in het leven geroepen hebben omdat Thom’s perceptie van schoonheid nogal vaag wordt nadat wat alcohol zijn brein bereikt. Het komt hier op neer: als Thom met een meisje praat, danst of whatevert, doe ik een quality-check en roep hem een nummer op een schaal van 1 tot 10 toe. Op geheel onbeschofte wijze in het Nederlands uiteraard. Ik deed dus de quality-check bij het Iphone-meisje en schreeuwde tegen Thom: “Drie! Drie! Drie!”. Ik zou die 100$ hebben aangenomen. Helaas bleef “Drie” de hele avond aan hem plakken, arme jongen. Karma voor het stelen van kostbare fifa-punten? I guess so…

Advertisements

Hallowieber

De laatste week was heel St. John’s in de ban van Halloween, huizen werden versierd met mooie, minder mooie en afschuwelijke pompoenen.

Mardi Gras, de kans bestaat dat het bekend in de oren klinkt vanuit New Orleans. Hier betekent Mardi Gras echter iets anders, George Street wordt afgesloten en je betaalt inkom voor de hele straat inclusief de clubs en cafeetjes. De meerderheid gaat er verkleed naartoe dus konden we niet achterblijven. Samen met Thom ging ik zaterdagmiddag nog op zoek naar een last-minute Halloween-kostuum. We baanden ons een weg tussen de kinderen die ons voor waren in de winkel en zochten iets dat op een kostuum kon lijken. Thom was vastberaden te gaan als Cowboy en toen ik een piratenhoed zag had ik beslist. Iets verderop in de winkel zag ik nog een groot kruis hangen (geen paniek, een foto van de hele outfit volgt). Ik griste het weg voordat iemand anders het kon nemen en zou gaan als een mislukte piraat met een kruis. Op weg naar de kassa zag Thom nog een klein jongetje met een pistool rondlopen. Een echt cowboy- of piratenpistool. Hij nam het eerste beste zwaard dat hij kon vinden en vroeg of het jongetje wou ruilen. Weerloos als hij was ruilde hij en zo kreeg ik mijn eerste pistool. Mijn “Arrrgh” klonk al wat angstaanjagender. Nog steeds op weg naar de kassa zag ik een boek in bijbelvorm met het opschrift: “Belief of the holy hammered”. Hammered betekent zoveel als stomdronken dus dat boek verdween ook uit de winkel. Mijn “Arrrgh” begon verdacht veel op “Amen” te lijken.

Thom had, buiten handschoenen, nog niets gevonden dus gingen we een kijkje nemen bij Dollarama. Ik kocht een hele piratenset voor 2$ (het is dan ook Dollarama) en Thom vond nog een cowboyhoed en pistooltjes.

Ziehier het resultaat:
Thom - Daan - Jay

V.l.n.r.:
Cowboy Thom, Holy Pirate Daan, Arabier Jay

Samen met Troy, de huisgenoot van Thom en Jay speelden we nog wat drankspelletjes voordat we naar Mardi Gras gingen. Op mardi Gras zelf was er behoorlijk veel volk en ik zag nog nooit zoveel wandelende legoblokken, Harry Potters in de zin van Harry en in de zin van Potter. Het beste kostuum van de avond kwam ik tegen op straat, hij was verkleed als Justin Bieber en noemde zijn kostuum het Hallowieber-kostuum. Die jongen wordt gepest. Kan moeilijk anders. Achteraf, rond 4u ‘s nachts had ik het behoorlijk koud en besloot ik om maar naar huis te lopen. De mensen zullen raar opgekeken hebben als ze midden in de nacht een piraat met een kruis in zijn hand door de stad zien lopen. Mijn pistooltjes, boek, ooglapje en oorring was ik uiteraard kwijtgeraakt.

Taxizoektochten a volonté

Het is nu kwart na 8 maar aangezien ik te tam ben om iets super spannend te doen, schrijf ik maar een blogje. Waarom ik zo tam ben?

Vrijdag was er een feestje voor Mexicanen een straat verder, dus besloten we om met zen allen (de internationale studenten) om ook maar te gaan, we zijn tenslotte toch een beetje exotisch naar Canadese normen… We bleven er welgeteld 20 minuten, super saai en weinig volk. Dan maar downtown, het centrum van de stad. Toen we om 3u (sluitingstijd) een taxi wilden nemen naar huis viel dat behoorlijk zwaar tegen. Het is gemakkelijker om een lawine tegen te houden dan een taxi in St. John’s om 3u ‘s nachts. Ongeveer een uur later en na een passage bij de subway stopte er een kerel bij ons die wel taxi wilde spelen voor “ten buck meh”. Eindelijk, halfuurtje later lag ik in m’n bed.

Zaterdagmiddag kreeg mijn wekker een paar keer “snooze” te horen voordat ik effectief opstond om het zwembad onveilig te maken. Ik dacht dat ik mijn beste zwemvorm ooit te pakken had, geweldige tijden zonder veel moeite. Totdat ik toch maar even navroeg bij een kerel in een baan langs me. Het was een 25 yards bad, wat ongeveer 22.5 meter is. Weg met het goede gevoel.
Namiddag nog een bezoekje aan de mall gebracht met Joel en ‘s avonds stond er een pokerspelletje met de Nederlanders en hun huisgenoten op het programma. Een van die huisgenoten is Troy, een Canadees uit Toronto die ook aan triatlon doet. Trainingsmaatje: check. Na het pokerspel besloot ik om met Thom nog naar een houseparty te gaan waar JJ, mijn huisgenoot, moest draaien. Toen we daar (na nog maar eens ‘ten buck’ voor een taxi) aankwamen bleek dat het feestje net stopgezet was door de politie. Dan maar met wat willekeurige anderen terug een taxi genomen naar George Street, waar het feestje verder ging. Op dat feestje voelden we ons als prins Laurent in een klas vol hoogbegaafden: we waren zowat de enige blanke kerels in de hele club. Apart feestje dus, maar wel eens plezant om te zien. Om half 4 ging ik met JJ naar buiten om een taxi naar huis te nemen, met andere woorden om 5u lag ik in mijn bed, taxi’s in St. John’s het blijft een pijnpuntje.

“Snooze”, zondagmiddag. Klaar voor een ‘hiking’-tochtje naar en rond Signall Hill. We wandelden via de gewone weg naar de top van de heuvel en namen het pad, waar we regelmatig van afweken om de afgrond te bewonderen, naar beneden. Heerlijk wandeltochtje. Een paar uur later kwam Troy me oppikken voor een zwemtraining. Hij is net iets beter dan mij dus met hem heb ik een ideale trainingspartner gevonden. We zwommen een goede 2000 meter in 40 minuten wat voldoende bleek om mijn benen te verkrampen bij elke beweging.

Status: moe maar voldaan.
Correctie: doodmoe maar voldaan.

Normale leven: feesten en trainen

Na een weekje aanpassen en zoeken naar vanalles en nog wat is er nu eindelijk wat stabiliteit in mijn uitwisselingsleven, relatieve stabiliteit toch. De sobey’s (supermarkt) heeft geen geheimen meer voor me en ook het fornuis kan eindelijk mijn aanwezigheid appreciëren. De wasmachine is een ander verhaal, die spruttelt nog al eens tegen maar ook dat beestje wordt nog wel getemd.

Chinezen, daar zijn ze weer… Na de ‘housemeeting’, waar de huisbaas ons (hun) duidelijk uitlegde dat er opgeruimd moest worden om het leefbaar te houden, zijn ze opeens vriendelijker en properder! Ze blijven natuurlijk wel saaie nerds die de hele avond met hun twee computers (per man) zitten te spelen maar daar kan ik nog wel mee leven.

Woensdag zijn we naar Jungle Jim’s geweest, een ‘restaurant’ in het centrum van de stad. Restaurant is relatief hier, het is gewoon een restaurantomgeving waar ze fastfood op een bord serveren. Die avond was het “wings night”, all you can eat wings voor 15$. Na een hele dag mezelf gespaard te hebben liet ik me dan ook volledig gaan. De dag erna heb ik het schuldgevoel wel weggewerkt met een uur fietsen, 20 minuten lopen en 30 min fitness.

Donderdagavond hielden we een pokertoernooitje in ons huis. We jaagden de Chinezen weg uit de common room en ik geraakte net zoals de rest 5$ kwijt, Jay ging met de hele pot lopen. Blijkbaar trad het bier toen ook al in werking want we kregen wat geklaag van boze … Chinezen omdat we te veel lawaai maakten. Dan maar een taxi naar George street! Eenmaal op George street trokken we meteen naar Sundance, 3 flesjes bier voor 5$, geen verdere uitleg nodig. Rond 2u wou iedereen doorgaan maar ik ging met Jay en Thom (2 noorderburen) nog wat verder. Na een hotdogje trokken we naar Club V, zowat de enige club waar de dj house draait. Ik bewonderde samen met Jay nog even hoe Thom alle plaatselijke vrouwen, dik en dun, naar zich toe trok en nam dan een taxi naar huis samen met JJ (mijn enige niet-Chinese kamergenoot). It was a good night.

Vandaag heb ik mijn kamer opgeruimd, ja moeder: u leest het goed, omdat er toch niets te beleven was met dank aan orkaan Maria. Vanavond is er nog een Mexicaans feestje ter ere van de Mexicaanse Independence Day, gelukkig heb ik mijn moustachos nog niet geschoren vandaag.

Zo hervat ik dus het normale leven: feesten, zwemmen, fietsen en lopen…
En ook nog wat studeren tussendoor.

Adios!