Movember update

De maand is bijna om en ik heb vorige week besloten om als een volwaardige movemberdeelnemer door het leven te gaan. Alleen een snor overgehouden dus.

Na ongeveer 26 dagen sparen is dit het resultaat:

Dit is dus het bewijs dat ik er voor een maand belachelijk heb bijgelopen, en in ruil daarvoor zou een donatie ten voordele van prostaatkanker toch iets bijdragen aan mijn maandlange belachelijkheid.
Doneren kan op deze site:
http://www.movember.com/m/2765178

Nog een verhaaltje van vorige week:
Donderdag ging ik samen met Jay, Thom, Steve en hun huisbazen (Jayson en Michelle) pokeren. Halverwege ons pokerspelletje merkte ik dat ik mijn sleutel vergeten was. Niet zo erg, ware het niet dat mijn deur langs binnen op slot kan, wat ik voor het gemak ook altijd doe en ik dus buitengesloten zat. Na het pokeren (ongeveer half 2 ‘s nachts) wandelde ik leuk terug naar huis om aan de voordeur te constateren dat deze op slot was. Dan maar de achterdeur proberen. Gelukkig was deze deur wel open en kon ik toch al he thuis binnen. Mijn deur was echter op slot dus ik had me al verzoend met op de zetel slapen voor een nachtje.

Ik hoorde dat JJ nog wakker was dus ging even vragen voor een kussen, maar JJ is natuurlijk niet zo maar iemand. Het is een neger, en ik wil nu niet het stereotype bevestigen, maar hij zei me dat hij mijn slot wel kon open krijgen met een draadje of een mes. Hij bleek toch niet zo een echte neger te zijn. Het slot hield me rotsvast uit mijn kamer. Dus ik ging op de zetel slapen.

Na een uurtje te liggen ronddraaien gaat er een deur tegenover mijn zetel open. Nummer 2 piept even naar buiten en ik zeg “I’m sleeping here cause I locked myself out of my room.” Ze antwoordde “Oh okay”. Inderdaad ZIJ. Nummer 1 heeft het mooi voor mekaar. Zijn vrouwtje kookt (de hele dag door), doet de was voor hem, poetst en gaat ook nog eens kijken welke gevaarlijke psychopaten er in de woonkamer slapen. Toch maar eens om tips vragen.

Het goede nieuws is dat mijn huisbaas de volgende morgen onmiddelijk bij me was om me zijn reservesleutel te lenen.
En het beste nieuws is dat ik het pokerspel gewonnen had en bijgevolg 30$ kon opstrijken.

Advertisements

Hockey vs Voetbal

Achtergrondinformatie:

2 weken geleden kwam onze prof van Investments na de les naar ons (Chloe, Joel en ik) toe met de vraag “Belgian, Swede and German have you guys seen a hockey game yet?” Ik was meteen beledigd omdat hij mij Duitser noemde. Noem mij Italiaan, Zimbabwaan of Djiboutiaan. Dat rijmt op zen minst nog met mijn naam. Maar geen Duitser, en zeker geen Chinees. Dat laatste is gelukkig nog niet voorgekomen, indien het voorkomt zullen jullie het snel te weten komen als mijn foto het eindelijk tot in het journaal schopt. De woorden ‘moord’ en ‘racisme’ moet je er dan wel bijnemen.

Enfin, na hem meteen op zijn fout gewezen te hebben vroeg hij ons dus mee naar een ijshockey match.

Voorgrondinformatie:

Voorgrondinformatie bestaat vanaf nu wel, mijnheer Van Dale, ik hoop dat u mijn blog leest. Afgelopen vrijdag was het dan zover, om 6u30 kwam mijnheer Faseruk, Alex voor de vrienden, ons ophalen bij Joel. We waren zo vriendelijk om hem wat Belgisch bier te geven als wederdienst. Het werd Stella, achja hier zijn ze toch niks gewoon, het is toch al beter als Heineken.

Hockey valt in geen opzicht te vergelijken met voetbal, vandaar dat ik het toch ga doen. De enige gelijkenis is dat er een keeper is en dat de puck (de bal) zoveel mogelijk in het andere doel moet. Er is ook buitenspel maar daar ga ik jullie niet mee lastig vallen want dan zou ik buitenspel in het voetbal ook nog moeten uitleggen voor de vrouwen, en we weten allemaal dat dat onmogelijk is. In hockey wordt er 3 keer een helft van 20 minuten gespeeld en elke keer als het spel onderbroken wordt, wordt de klok ook stilgezet. Na 1 minuut speeltijd had de klok al meer stilgestaan dan seconden weggetikt. Na 18 seconden zagen we gevecht nummer 1 en na 42 seconden gevecht nummer 2. In tegenstelling tot bij het voetbal, waarbij de spelers uit elkaar gehaald worden en een eventuele gele/rode kaart krijgen, laat men de hockey spelers zich volledig uitleven op elkaar. Helm en handschoenen worden uitgegooid en ze vegen er op los tot uitputting of totdat een van de twee neergaat. Neen geen rode kaarten in het ijshockey, slechts 5 minuten straftijd, meer niet. Geweldige sport.

Het publiek juigt ook enkel als er gescoord wordt en des te meer als er gevochten wordt. We zitten in Noord-Amerika hé. Na de tweede helft verslond een walvis achter mij al haar tweede pak frieten en begon ik eindelijk zicht te krijgen op het spel zelf. Ijshockeyspelers zijn beesten. Punt aan de lijn.

Iets heel anders nu, we zijn halverwege movember en dit is de voorlopige tussenstand:

Movember

Waar de rest in de wereld zich in de maand november bevindt, bevinden we ons in Canada in de maand movember. In deze maand wordt er geld ingezameld voor het goede doel (prostaatkanker) door een snor te laten groeien. Uiteraard doen alleen mannen hier aan mee, we zitten nu eenmaal niet in Turkije.
En ja!
Ik doe ook mee!

Zij die denken “Goed zo Daan, eindelijk eens iets voor het goede doel!” moet ik teleurstellen. De enige bijdrage die ik lever is ervoor zorgen dat mannen die effectief geld inzamelen met hun snor er minder belachelijk uitzien. Want ik zie er uit als een zwerver. Een foto volgt later want ik ga echt niet als een Justin Bieber-fan een foto van mezelf in de spiegel van de badkamer maken. Mijn haar laten groeien en meisjesachtige liedjes meezingen tot daar aan toe, maar foto’s in de badkamer, daar doe ik niet aan mee!

Dat haar laten groeien liep ook nog fout deze week. Ik ging naar de kapper. Dodelijk als je met een Bieberkapsel wil terugkeren.
Mijn vorige kapper verhaal was eentje zonder happy ending, ik had een uur en 30$ van mijn leven verspild en niemand zag dat mijn haar geknipt was.

Troy en Aislinn raadden me afzonderlijk aan om naar The Head Room te gaan, dat moest dus wel een goed kapsalon zijn. Dus ik maakte een afspraak en ik kreeg “stylist X” aangewezen, ik verstond haar naam niet vandaar de X. Dus ik wandelde naar het kapsalon en wachtte totdat X me kwam ophalen. “Doan?”.Iedereen spreekt mijn naam hier verkeerd uit dus ik dacht wel dat ze mij bedoelde. Ik keek rond me om te zien wie me roepte maar zag niets. Totdat ik merkte dat er een dwerg voor me stond. X was maar een meter groot (met enige zin voor overdrijving). “We’re first going to have a talk and then I’ll wash your hair and we can come back to give you a haircut.” Ik heb geen dwergenallergie dus dat praatje kon er wel vanaf. Toen ze uiteindelijk mijn haar begon te knippen merkte ik dat ze moeite had met mijn grootte, of eerder haar grootte. Ze kon met moeite de bovenkant van mijn hoofd zien, zelfs nadat ze de stoel op het laagste niveau had gezet. Ik dacht bij mezelf “Dit loopt weer fout”. Komt er ook nog een stagiare naast me staan om de hele tijd te kijken hoe X mijn haar knipt, gezellig is anders. Een uur later kwam ik buiten met een degelijk kapsel, niet geweldig maar gelukkig absorbeert mijn zwerver-ringbaardje alle aandacht. Het blijft me wel een raadsel waarom ze hier zoveel tijd nodig hebben om mijn haar te knippen. In België deed Luciano het zelfs in een halfuur en in dat halfuur kwam ik alles te weten van zijn moestuin tot zijn Italiaanse roots. Mijn huidige kapper in België heeft zelfs maar 15 minuten nodig. Acja, het leven als dwerg is al moeilijk genoeg dus dat vergeven we haar wel.

Omdat JJ niet meer een fifa toernooitje wil houden in zijn kamer (ik vermoed omdat hij bang is dat ik het kot helemaal afbreek als ik verlies) moeten we onze tijd dat we niet studeren of met een kater vechten op andere manieren doden. Bowlen in St. John’s! Gelukkig ben ik niet zo een slechte verliezer in bowlen als in fifa. Mede omdat ik gewend ben te verliezen met bowlen maar vooral omdat frustraties uitwerken met bowlingballen redelijk fout kan lopen.

PS: ik denk er over na om Peter Goossens van de troon te stoten met mijn exponentieel verbeterende kookkunsten, waar ik waarschijnlijk een volgende blog aan ga wijden.